De reis: 20-03-2005
Zondagochtend vertrok het team voor de officieuze opening van het raceseizoen naar Frankrijk, waar op Val de Vienne de traditionele voorjaarstraining plaatsvond. Na een voorspoedige rit kwamen we om 18:00 uur aan en was het een leuk weerzien met de oude racebekenden: Racing4Fun & aanhang, Fourboysracing, René Schokker, Mark Kerstholt, Marcel Lanen, Hansen Peelen en de Korte, William de Groot, Eric Brandwijk, David Easum. De pitbox deelde ik met Teus Oskam en Cor Dekker, die pas om middernacht kwam aanrijden. Teus heeft dit seizoen een gloednieuwe Suzuki GSX-R1000 K5 met zo’n 180 PK aan het achterwiel. Dat gaat nog leuk worden dit seizoen.
Dag 1: 21-03-2005
Aangezien ik me ’s ochtends doorgaans niet op het hoogtepunt van mijn bioritme bevind, waren de ochtendsessies met name corrigeren en kramp hebben. Dat was weer even flink wennen. De motor liep als een tierelier, hoewel het gat met de nieuwe Japanse 1000-ers weer flink groter is geworden. En een geluid dat hij trouwens maakt! Hij klinkt als de Aprilia RS3 Cube MotoGP racer, die bekend staat om zijn brute geluid. Aangezien er op Val de Vienne geen geluidsrestricties zijn heb ik voor deze gelegenheid maar weer een mijn oude Aprilia Evo “demper” uit het vet gehaald.
’s Middags mijn vering & demping wat aangepast en er vol tegenaan gegaan en dat ging best lekker, hoewel ik eind van de dag nog 4 sec. boven mijn ronderecord zat. Na de laatste sessie zat ik er volledig doorheen. Ik kon geen boe of bah meer zeggen. Ik kon me niet herinneren dat ik ooit zo kapot heb gezeten. Eten ging er niet meer in, zelfs whisky en bier gingen er niet meer in en om 20:15 uur (!) lag ik al op bed te ronken! HELEMAAL KAPOT!!!
Dag 2: 22-03-2005
Wat ik niet verwacht had, was dat ik behoorlijk fit wakker werd. Ruim 10 uur slaap had me geweldig goed gedaan. Ik keek naar buiten: regen! Geweldig! Kon ik even flink in de regen gaan oefenen! Helaas duurde dat maar twee sessies, maar ik was toch in staat om ruim 4 sec. onder mijn ronderecord in de regen te komen: 2:11.490!
Aan het eind van de ochtend brak de zon door, dus dat was weer banden wisselen. ’s Middags heerlijk geknald en vrijuit getraind. Ik had besloten om het verstandiger aan te pakken dan vorig jaar en de motor weer schadevrij richting NL te krijgen.
’s Avonds met Cor (die ’s middags was gecrasht) en Teus de hele avond aan het sleutelen geweest, met de iPod keihard aan. De buren, met name Mohammed “Mo” Abedizadeh, vonden dat supergezellig en zaten vrolijk aan het bier. David kwam nog even langs met onze grote vriend Jack Daniels. Ik had mijn ketting en tandwielen vervangen en een langere gearing gemonteerd: 15 x 45 in plaats van 16 x 46. Dit resulteert dan in een lagere topsnelheid en een grotere acceleratie, iets waar je met een RSV Mille meer aan hebt.
Dag 3: 23-03-2005
Het begon als een prachtige dag met schitterend weer. Dit moest de knaldag maar eens worden. Dat ronderecord moest eraan. ’s Ochtends eerst lekker losgereden en geprobeerd een race te simuleren: zonder start, maar 2 x 10 ronden aan 1 stuk vol door te rijden. De 1e sessie na de middag ging ik er echt voor zitten, het record moest sneuvelen. 100 m. voordat ik afgevlagd werd viel het vermogen weg en maakte de motor een rochelend geluid, waarbij hij niet meer boven de 4000 toeren kwam. Ellende dus! Mo kwam net aanrijden en sleepte me driekwart van het circuit voort naar de pitbox. Een topprestatie, want zo’n krachttoer is maar weinigen gegeven. Het bleek dat ik in die laatste sessie exact dezelfde tijd had gereden als vorig jaar: 1:55.900. Toch nog een kleine opsteker.
Einde van de training dus. De terugreis moest dus maar via Duitsland lopen, waar Amann hem donderdag weer klaar moet zien te krijgen, want dan begint het seizoen pas echt, met de 1e KNMV Cup op zaterdag.