Zaterdag 31 mei
Een week na de Varsselring ga ik ook voor het eerst rijden op het Paalgraven circuit in Oss. Ook deze keer een stratencircuit. Hoewel niet zo mooi als het circuit in Hengelo en ook qua (atmo)sfeer iets minder, was alles toch goed geregeld en het was fantastisch weer. De 1e kwalificatietraining had ik gepland om de baan eens goed te leren en dan in de 2e kwalificatietraining vol te gaan. Maar zoals altijd gaan dingen bij mij iets anders dan gepland. Na 2 rondjes vond ik dat het wel wat harder kon en met een tijd van 1:39.036 stond ik op de 15e plaats! Zo hoog had ik nog nooit gestaan en zeker niet na de 1e kwalificatietraining. De 2e kwalificatietraining wilde ik in de 1:37 rijden. En helaas gaat het bij mij niet altijd zoals ik wil. Door een glijdende achterkant kan ik bij het uitkomen van de bochten niet heel snel op het gas. Daardoor kom ik niet verder dan 1:38.525 en zak ik naar een 17e startplek.
Zondag 1 juni
De warming-up rij ik nog met de oude banden en zet met 1:39.143 de langzaamste tijd neer. De race gaat met vers rubber en een race is geen training… Doelstelling: mijn1e ONK punt! Het is nu of nooit. Tactiek: de chaos theorie. De start was door een forse regenbui een kwartier vertraagd, zodat we op een bijna droge baan konden starten. Na 2 verkenningsronden en 2 warming-up ronden start de race over 14 in plaats van 16 ronden. Ik kom matig weg en lig halverwege het rechte stuk laatste. Ik rem laat, pak 2 man terug, de bocht om en dan het lange rechte stuk op, waarin we vol in de 6e versnelling gaan. Iedereen op de droge, ideale lijn begint te remmen. Ik besluit het lege, natte stuk te pakken en flink later te remmen. Riskant, maar wie niet waagt, die niet wint. Het lukt en ik pak er weer een paar. Na 2 ronden lig ik inmiddels 12e (!!!) en rij ik achter een paar mannen, die ik bij wijze van spreken alleen van RTL GP ken. Dit is te mooi om waar te zijn. De chaos theorie werkt weer eens! Maar ja, als die chaos voorbij is begint iedereen zijn “normale” rondetijden te rijden en dan wordt het voor mij een lastige zaak.
Eerst komt Gert van den Bosch me voorbij en daarna kom ik in gevecht met Remco Hernamdt. Hij wil me uitremmen voor een bocht naar links. Ik wil hem intimideren door net te doen of ik ga insturen. Het lukt niet en ik moet er achter. De volgende bocht naar rechts zet ik hem er tussen en kruip weer voor hem. We komen over start-finish en ik voel dat hij vlak achter me zit. Ik ga uiterst rechts rijden, hou iets in om hem tot een uitremactie te verleiden, zodat ik daarna achter hem langs kan het lange rechte stuk op. En inderdaad, Remco remt me er uit, maar veel te laat. Op een niet daarvoor aangewezen plaats verlaat hij het circuit. Mijn rondetijden waren hierdoor wel wat ingezakt. Ik kijk om en zie Jarco Grotenhuis op een meter of 200. Wat een weelde! Rustig uitrijden! Ik rem voor de bocht naar links, schakel mis en de motor slaat af! Shit! Concentratiegebrek? Ik zet de motor aan de kant, probeer hem te starten en op dat moment komt Jarco me voorbij! De motor slaat aan en ik ga vol in de achtervolging. Ik rij een PR van 1:36.984 en kom vlak achter Jarco. Dan slaat het noodlot toe: het begint hard te regenen en de rode vlag gaat uit. Ik eindig als 14e en scoor mijn eerste 2 ONK punten. Heel even baal ik dat het er geen 3 zijn geworden, maar het glas is half vol. Ik ging voor 1 punt en kreeg er 2, waar ik heel hard voor heb moeten werken. De geschiedenis herhaalt zich dus: 5 jaar na mijn eerste KNMV Cup punten in Eemshaven haal ik mijn eerste ONK punten wederom op een stratencircuit. En zo ziet dat er dan uit:
