Superbikes 2007
PDF Afdrukken E-mailadres

Race of the Champions: zaterdag 22 en zondag 23 september 2007 - Assen (NL)

De Race of the Champions, de finale, het laatste ONK weekend van 2007. 56 (!) freaks hadden zich ingeschreven, inclusief de kersverse wereldkampioen SuperSport: Kenan Sofuoglu. Nou nou, dat zou wat gaan worden! Er moesten na de kwalificaties dus 12 man gedesillusioneerd naar huis gestuurd worden. Mijn voorspelling was dat iedereen die niet onder de 1:50 zou rijden, het niet zou gaan redden.

's Avonds stond ik met Wichard en Jardo van Huisstede in de pitbox, samen met hun monteur Thijs de Vries. In de Honda werden door Johan van WP nog nieuwe veren in de voorvork gemonteerd en meteen de vering & demping voor en achter afgesteld. Henk Wolberts had er nog een set slicks opgegooid. Daarna de motor nog helemaal nagelopen, dus: we waren er klaar voor.

De 1e tijdtraining werd 1 groot drama. Na een paar rondjes begon de motor achter akelig te glijden en mijn rondetijden bleven maar rond de 1:53 / 1:54 schommelen. Daarmee rij je zelfs in de KNMV Cup achteraan. Links en rechts knalden ze me voorbij. Ik had echt het gevoel hier niet thuis te horen en een gevaar voor de rest te zijn. Met een 1:53.076, 49e van uiteindelijk 52 man!!!! Teus Oskam (#70) had het goed gedaan en stond zelfs 5 plekken voor me. Balend, teleurgesteld, mezelf mietje noemend, kwam ik de pitbox binnen. Inpakken en naar huis: hier heb ik helemaal niets te zoeken. Maar na een minuut of 5 uithuilen was ik weer opgelucht. We gooien er SuperCorsa's onder en rijden echt NOOIT meer op slicks. Maar wat bleek: het waren qualifiers! Da's niet zo vreemd dat ze dan na 5 rondjes helemaal versleten waren.

2e training: suizen of terug naar Huizen! Ik had de vering en demping bijna helemaal teruggezet naar die van de laatste race. Het voelde al meteen beter aan, maar ik had van die toestand met de slicks zo'n okkie gekregen, dat het nog wel een paar ronden zou duren, voordat ik het vertrouwen weer helemaal terug had. Ik was wel steeds 1,5 sec. sneller. Ik kwam met nog ong. 10 min. op de klokken binnen om de slijtage van de banden te checken. Ze zagen er echt nog heel goed uit. Wichard riep dat ik nog harder moest, want ik stond niet bij de beste 44. Ik kon dus nog maar 3 rondjes rijden en daarin moest ik dus nog eens 2,5 sec. harder! De 1e volle ronde werd 1:50.983! Sneller was ik nog nooit met de Honda en nog was het niet genoeg. Teleurgesteld reed ik een 1:53.7, met nog 1 mogelijkheid. Deze ronde MOEST het gebeuren, maar ik maakte 2 foutjes. In de uitloopronde bedacht ik me of ik de boel meteen ging inpakken of zondagochtend. En of het nog wel zin had om zo de laatste Cup te rijden. Balend reed ik richting pitbox, waar een juichende menigte van 4 man me binnenhaalde. 1:49.973 en een 42e plaats! GEKWALIFICEERD!!!!! Niets meer veranderen, Paultje, met de handjes van de knopjes blijven.

Teus had het helaas niet meer gered zich te kwalificeren. Overigens is dat geen schande. Iedereen die hier rijdt kan gewoon heel goed rijden. Deze klasse is het hoogste niveau in Nederland. Wellicht even een moment van relativering, om de boel in het juiste perspectief te plaatsen:
- Arie Vos (#28), prolongerend landskampioen, reed 1:41.056 en dat is maar 1,5 sec. langzamer dan Noriyuki Haga en 3 sec. langzamer dan Valentino Rossi!
- Kenan Sofuoglu (#51) staat 2e en is de huidige wereldkampioen SuperSport!
- Danny de Boer (#44), stond in 2002 als 12-jarig jochie huilend met een 125cc in de regen op Magny Cours en ik wist het zeker: “geen talent”. Hij reed een waanzinnige 1:42.610!
- Met 1:45.9 win je de KNMV Cup en sta je hier gewoon 23e!
- Met 1:47.0 sta je 30e!
- Degene die laatste staat is de enige met een tijd boven de 1:50: goed voor een dikke Top-10 in de KNMV Cup.

Het is zondagochtend, rond een uur of 11 en het is fantastisch weer. Goed gemutst gooi ik de bandenwarmers alvast om de banden. Om 12:30 uur is de warming-up, dus tijd zat. Voor de zekerheid zet ik de motor aan en druk op de startknop. Een oorverdovende stilte verlaat de uitlaat. Hij doet niets! Wat nu weer? Na lang zoeken denk ik het gevonden te hebben: een kabelbreuk. Solderen, probleem opgelost en de motor is precies op tijd klaar. De warming-up begint bijna, ik zet de motor aan en druk op de startknop. Een oorverdovende stilte ... Shit! Probleem dus niet opgelost. Iedereen is al vol bezig als Thijs en Wichard de motor aanduwen. De oorzaak zoeken we straks wel. Ik heb precies genoeg tijd om 2 (!) volledige ronden te rijden. Nou ja, die gingen in ieder geval wel lekker.

Henk Wolberts weet de oplossing. De neutrale stand sensor van de versnellingsbak is kapot. Kabel eruit en aan de massa van het blok monteren. Het lampje van de neutraalstand blijft dan branden, maar het probleem is weg. Top! En zo kom ik dan aan de start: ik heb er zin in. Rode lampen uit en daar gaat de hele caravaan vol testosteron. Met zijn allen de 1e bocht door en ik weet er een paar te pakken, Ossenbroeken, weer eentje. Jemig, wat gaan ze hard. Ik probeer bij een groepje aan te haken, maar verlies elke bocht een paar meter. En zo gaat het 11 ronden lang. Vol op de limiet en een rechter onderarm die helemaal verzuurt. Plotseling krijg ik de blauwe vlag. Zoals gepland moeten daar nu Kenan Sofuoglu en Arie Vos langs komen. En ja hoor, samen met Patrick Scheers (#46). PATRICK SCHEERS? Die schurk haalt me in onder blauw, terwijl we om een plek strijden! Een ronde later krijg ik weer de blauwe vlag. Nu komt Rene Winkel (#7) me voorbij. WAT? Die zit al rondenlang achter me en dit gaat om een positie. Een slapende baco dus met die blauwe vlag. Over mijn lijk dat die voor me gaan finishen! De laatste ronde gaat in en mijn arm houdt het haast niet meer, maar ik moet en ik zal... Ik pak Patrick in Stekkenwal en ga richting Rene, die er blijkbaar doorheen zit, want zijn tempo zakt behoorlijk in. Ik haal Rene in Mandeveen Duikersloot in! En nu vol gas naar de finish! Ik schakel mis in Ramshoek, oei, dat wil je daar niet. Ik verlies snelheid en rem ultralaat en aan de binnenkant voor de GT bocht om Rene er achter te houden. En nu vol door naar de finish. Rene zit in een betere versnelling en komt harder de GT uit, hij komt dichterbij en dichterbij en op de streep hou ik precies 0,002 sec. over! Hebben! Ik ben 31e en alleen door de absolute top gedubbeld. In de pitbox aangekomen steek ik tevreden de van Jaap de Leeuw gekregen sigaar op en onder het genot van een ijskoud biertje plof ik neer. Einde.

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 4