SuperCup 2005
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 1 oktober 2005 - Assen (NL)

Op een langzaam opdrogende baan werd de 1e tijdtraining gereden. Iedereen stond op regenbanden en ik begon fantastisch. De 1e helft van de training stond ik op een 3e plaats! Toen kreeg ik bij het insturen van Duikersloot bijna een highsider en vond ik het allemaal wel best. Mijn inschatting was dat het de rest van de dag droog zou gaan worden en dan zouden alle regentijden aan flarden worden gereden. Daarnaast was de R1 onbeschadigd de winter in krijgen het allerbelangrijkste. Ondertussen bleven de anderen ronde na ronde sneller rijden, waardoor ik terugzakte naar de ... 17e plaats.

De 2e tijdtraining vond op een droge baan plaats. Ik kwam maar niet in mijn ritme en besloot iets te doen dat ik eigenlijk zelden doe: wachten op een snelle rijder en dan aanpikken. Ik kijk om en er komt een godsgeschenk op me af: Rene Schokker en Bert Grevink, de nummers 1 en 2 van de KNMV Cup. Voor Ramshoek halen ze me in en ik sluit aan. Als ik toch maar 1 rondje in de buurt kan blijven dan moest dat een goede tijd opleveren. GT bocht door en het rechte eind op. Helaas, de heren blijken de Nationale niet gezien te hebben en rijden rechtdoor richting snelweg! Heb ik er nog niets aan. Eindtijd? 1:33.362 en natuurlijk 17e!

Doordat Frank de Lange door een ontplofte achterschokdemper niet kon starten, schoof ik naar de 16e startplaats. Ik stel me op en Theun Douma komt naast me staan: "Je staat op mijn plek!". We bakkeleien wat en ondertussen springt het licht op rood en gebroederlijk naast elkaar vertrekken we. (Theun had overigens gelijk: ik moest precies 1 rij naar voren, maar wie stond er dan op mijn plek?). De start ging op zich goed, maar mijn motor maakte te snel veel toeren, of verbeeldde ik me dat? Ik kom als ong. 25e door de Nationale en we komen de Veenslang op. En ja hoor, een slippende koppeling. Ik weet de 1e ronde nog 4 plaatsen goed te maken, maar daarna worden de problemen steeds erger. Het leek net of ik weer op de RSV Mille reed: op de rechte stukken werd ik links en rechts ingehaald en door ultralaat remmen en een hoge bochtensnelheid kon ik nog een beetje bijblijven. Hans van Beek zorgde er "gelukkig" voor dat ik niet weer 17e werd maar 18e. Positief blijven: deze problemen kun je beter nu hebben dan volgend jaar, als het er echt om gaat, en de motor gaat heel en glimmend en eigenlijk heel glimmend de winter in!

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 6