Home
SuperCup 2003


PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: dinsdag 9 september 2003 - Nürburgring (D)

Maandag 8 september om 12:00 uur vertrokken Jasper de Wit en ik met de paardenbus richting Zaltbommel, waar we afgesproken hadden met Ronald van Vliet, om samen op te rijden. We moesten echter eerst een omweg maken van zo'n 250 km. om de RSV Mille bij Harald Amann op te halen. Daar aangekomen kwamen we de ARA-leden Reinier Schreurs, Klaas-Jan Bijkerk en Cor Dekker tegen. Cor had er op weg naar de Nürburgring een fraaie gele getunede RSV Mille R van 2000 gekocht. Van mijn motor was het halve blok vervangen. De aandrijfas was gebroken, die had de lagers eruit gedrukt en die waren dwars door het blok heen geschoten. De versnellingsbak kon daardoor ook vervangen worden. Kortom: een nieuwe Mille zullen we maar zeggen.

Om 18:00 uur kwamen we uiteindelijk op de Nürburgring aan, waarna we direct de motoren in pitbox gooiden en rijklaar maakten voor de volgende dag. Snel de boel nog laten keuren, waarna Jasper en ik als 2 decadente boys naar het Dorint Hotel tegenover Start & Finish togen. Daar kwamen we de bewuste ARA-leden weer tegen, die inmiddels met z'n 4-ern waren (Maurice Merkelenbagh was erbij gekomen). Gezellig een paar biertjes weggehakt, een paar sigaren gerookt en wat "Brot und Wurst" gegeten, waarna om 1:00 uur een onrustige nacht begon (het is overigens niet wat je denkt).

De volgende dag gingen Jasper en ik ieder in aparte trainingssessies als bangepoeperds over de baan: allebei in 2:35, zo'n 13 sec. langzamer dan de snelsten. Leuk als je weet dat Schumi 1:32.nogwat heeft staan! De 2e sessie ging een stuk beter. Ik reed 11 sec. van mijn tijd af en was 2:24.680 weer tussen oude bekenden als Jan van Zeggelaar, Maarten Mak en Arno van Doorn terecht gekomen op een 20e startplaats. Dat gaf de burger weer moed, want het was toch weer een tijdje geleden dat ik serieus met de RSV Mille kon rondgaan en me met deze gasten heb kunnen meten. Helaas werd door een aantal valpartijen door de wedstrijdleiding besloten de 1e race te laten vallen voor een extra tijdtraining. Jammer, maar helaas.

Die extra tijdtraining zou er een worden die me nog lang zal heugen. Na een paar ronden kwam ik tijdens de 3 bocht na Start & Finish (een linker) in de problemen. Ik gooide het gas dicht, stuurde de bocht in en de curbstones kwam dichter en dichter bij. Hel, die bocht ga ik niet halen! Overeind, door het gras richting een muur! Rustig blijven, kop erbij houden en nu geen rare dingen doen! Achterrem erop, en vlak voor de muur liep een asfaltpad, omkwakken, ik hield hem net overeind, remmen en over het pad zo de baan over. Ik mocht van geluk spreken dat er niet iemand achter me reed. De ellende was echter nog niet over, weer over gras, zand en grind en toen stond ik stil: met de motor stationair op 6.000 toeren! Ja, vind je het gek dat ik die bocht dan niet haal. Met de adrenaline nog in mijn keel (wat een wonder dat ik overeind gebleven was) terug naar de pitbox. Zoeken, zoeken, zoeken en niet te vinden. Hoeveel pech moet ik nu nog hebben, dacht ik. Voor de komende jaren heb ik toch wel mijn portie gehad. De wedstrijd kwam echter dichterbij en dichterbij. In die paar ronden had ik mijn tijd nog wel verbeterd naar 2:22.802, een 23 plek. Niets aan te doen. Amann gebeld, zoeken, zoeken. De wedstrijd begint over 10 minuten. Ronald van Vliet en William de Groot rijden de pitbox uit. Wat een ellende! Nog 1 minuut voor de opwarmronde: GEVONDEN! De stelschroef die het stationair toerental bepaalt was los getrild en ingedraaid. Hans Peelen schroefde de boel weer in elkaar: airbox erop, tank erop, zadel erop. Jasper gooide nog 5 liter benzine in de tank, terwijl ik me snel omkleedde. Snel de pitbox uit, terwijl iedereen al op de grid stond klaar om te starten. Ik was veroordeeld om uit de pitstraat te starten. Balen: als ik 2 min. eerder was, had ik op de grid gestaan! Kicken: als ik 2 min. later was, dan had ik kunnen gaan inpakken!

De start en ik kwam 100 m. achter de laatste man de baan op. Ik ga ECHT niet als laatste eindigen: de dood of de gladiolen! De 1e ronde en ik had er al 1 te pakken. De 2e ronde, nog 2 man gepakt! Dat gaat lekker, ik was helemaal los: 2:21.208. De 3e ronde weer 1 en toen kwam ik de 4e ronde achter Ahm van Britsom van Gilex Racing en Frank de Lange. Ik wilde er langs, want ze reden 2 sec. langzamer dan ik. En ik kon er niet langs. We pushten elkaar tot het uiterste, maar we bleven in dezelfde volgorde rijden. De langzame bochten gevolgd door een recht stuk zijn voor een RSV Mille niet geschikt. Zeker niet als je achter een Suzuki GSX-R1000 en een Honda Fireblade zit. Achter me pushte Dennis Assen met zijn Suzuki TL-1000S. De volgorde bleef tot en met de 8e en laatste ronde zo. Ik had het gevoel dat als we nog 20 ronden zouden rijden, dat we met z'n 4-en nog in dezelfde volgorde zouden rijden. Uiteindelijk 23e van de 32 geworden, oftwel geëindigd op de plek waar ik eigenlijk vanaf moest starten. Relatief dus een goed resultaat. Uiteindelijk dus toch nog lekker geraced en de boel het hele seizoen heel gehouden. Eind goed al goed, zullen we maar zeggen.

Biertje gepakt, sigaartje gepakt, de boel gepakt en met z'n 3-en richting huis en in Venlo onze (fam. Haullussy en fam. De Wit) inmiddels traditionele McDonalds gepakt als goede afsluiter. Jasper, nog bedankt!

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 9 augustus 2003 - Assen (NL)

Het seizoen was over. Dat was de conclusie na de Sport Grid Time van 8 augustus (zie het verslag hiervan). Ik belde Ronald van Vliet en Wouter de Wit, 2 van mijn racematen, met de mededeling dat de Aprilia het begeven had. Voorlopige conclusie was een kapotte aandrijfas en de hoop dat er geen verdere motorische schade was ontstaan. Hun medeleven en suggesties voor oplossingen trokken me in ieder geval weer uit de dip waar ik in zat. Wouter had een geweldig idee. Hij had een tijd geleden een Yamaha R6 gekocht, maar zijn oude Suzuki GSX-R600 nog niet verkocht. Op de Suzuki kon ik toch de laatste KNMV Cup van het seizoen op Assen rijden. Ik twijfelde in 1e instantie, omdat ik nog nooit op een andere racemotor had gereden dan een RSV Mille. Wouter vond dat een mooi moment om daar maar eens een einde aan te maken (mijn broertje Guido vond dat een mooi moment om bij te zijn: Paul Haullussy op een Japanner, dat ie dat nog mocht meemaken). Wetende dat ik hierop wel kansloos zou zijn voor een goede klassering, was ik hier natuurlijk wel heel erg blij mee. Ik kon er weer bij zijn en in ieder geval mijn wedstrijd rijden. Tegelijkertijd had ik besloten dat het seizoen op mijn eigen motor afgesloten moest worden. Hiervoor moest ik dus op mijn beslissing terugkomen om de buitenlandse wedstrijden voor volgend jaar te bewaren. Ik ga dus op 9 september de allerlaatste KNMV Cup rijden op de Nürburgring in Duitsland!

Vanwege de hitte, die later 34°C bleek te zijn, hadden we met zijn 6-en ( Ronald van Vliet, William de Groot, Teus Oskam, Wouter en Jasper de Wit en ik) een pitbox gehuurd. Dat beviel ons allemaal zo goed, dat we en passant maar besloten dat volgend seizoen ook maar te doen. Zo’n pitbox is toch wel erg luxe, met zijn eigen douche en toilet, water elektra en zelf de mogelijkheid om de rondetijden en uitslagen live te volgen (Teus had zijn TV meegenomen). Ik had besloten wel in mijn eigen klasse in te schrijven, maar me voor de kwalificatietraining terug te laten zetten naar de C-groep van de klasse tot 600cc. Reden: ik verwachtte er niet al teveel van en wilde mijn collega-rijders niet in de weg zitten met tijden van boven de 1:40. Als het goed zou gaan, zou ik vanzelf weer bij de A-groep terugkeren.

Toen ik voor de 1e kwalificatietraining de baan op ging, besloot ik terug te komen op mijn eerder voornemen om rustig te beginnen. Waarom zou ik niet zo gaan rijden als ik gewend was met mijn Aprilia, rekening houdend met de rijkarakteristieken van een 4-cilinder. Resultaat: er waren maar 3 rijders sneller, waarvan er 2 op 1000 cc machines reden! Mijn tijd was onverwacht goed met een 1:35.302. Deze tijd bleek uiteindelijk goed te zijn voor de 32e startplek (van de 40) in de A-groep. Een geweldige verrassing natuurlijk. Mijn doel: niet laatste worden.

Mijn plan om Teus Oskam en Jan van Zeggelaar in de gaten te houden bleek toch wat te hoog gegrepen. Ik had Jan van tevoren al wat lopen zieken dat ik hem zou kloppen met een 600 cc-tje, dus die had me al beloofd in elkaar te zullen rammen als dat zou gebeuren. De start was desastreus. Ik keek achterom en zag helemaal niemand. Dat kan niet. Ik ga niet als laatste de Nationale in. In een ultieme poging wist ik er toch 1 achter me te houden en er kwam er nog 1 uit de pitstraat. Toen een paar ronden proberen bij te blijven en ik wist er toch nog een paar te verschalken, waaronder Henk Prusen met zijn Ducati. Teus en Jan waren toen al te ver weg. Ik kwam in een groepje met nog 3 rijders terecht waar ik strijd mee aanging. Over en weer haalden we elkaar in, echt kicken. Uiteindelijk moest ik het toch op vermogen afleggen en de laatste 3 ronden besloot nog wel wat aan te dringen maar geen risico’s te nemen. Deze dag mocht niet kapot gaan met een kortgereden leenmotor. Het eindresultaat werd een 30e plek (Teus en Jan waren resp. 20e en 22e). Toch nog 5 man achter me gehouden, zonder de uitvaller mee te tellen. Missie geslaagd en tevens een geweldige dag gehad.

Wouter en Jasper, allebei nog hartstikke bedankt!

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 5 juli 2003 - Assen (NL)

Helaas is heb ik niet kunnen rijden door een defect aan mijn motor (zie Sport Grid Time Sessie van 4 juli). In plaats van richting Assen was ik ten tijde van de training richting Harald Amann in Duitsland. Na 2,5 uur onderzoeken en testen bleek er een defect te zijn in een kabel van de dynamo. Harald opgelucht, want het lag niet aan zijn tuningwerk. Ik opgelucht dat hij het niet binnen 5 min. vond, hetgeen mijn ego natuurlijk streelde, want ik had het na 2 uur onderzoeken zelf ook niet gevonden. Jammer dat ik een wedstrijd moest missen, maar volgende week heb ik weer een compleet gereviseerde en betrouwbare motor.

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 14 juni 2003 - Assen (NL)

De 1e tijdtraining was nogal rommelig. In de 5e ronde werd de training afgevlagd wegens een flinke crash. De 2e tijdtraining ging ouderwets lekker en stelde me in staat om mijn persoonlijk record scherper te stellen tot 1:32.289, goed voor een 18e (!) plaats. Dit jaar wordt er ongelooflijk hard gereden.

De race begon met een voor mijn doen normale start, ik ging als 24e de Nationale Bocht in, maar wist door een aantal inhaalacties toch als 20e de 1e ronde door te komen. Toch was ik vandaag niet zo scherp als andere keren. De drukte op mijn werk afgelopen 2 weken hadden inmiddels haar tol geëist: de pijp was leeg. Ik verloor een aantal plaatsen om uiteindelijk op de 22e plaats uit te komen, toen de race door wederom een crash werd stilgelegd. Er volgde een herstart met 3 ronden te gaan: een sprint dus. De tijden zouden gecombineerd worden. Dit werd een drama, ik was inmiddels helemaal ingekakt. Links en rechts werd ik ingehaald. Toen haalde Teus Oskam me in: "Hee, verrek, daar heb je Teus!" en vervolgens werd ik door nog een rijder ingehaald. Ik was niet meer in staat de achtervolging in te zetten. Ik voelde me weer een beetje lekkerder toen ik werd ingehaald door Arno van Doorn, met zijn Affetto Ducati. Die was er dus net zo beroerd aan toe als ik, want normaal zijn we altijd met elkaar in de slag, net achter de puntenplaatsen. Uiteindelijk werd ik door de gecombineerde tijden nog 22e, precies 2 plaatsen voor Teus Oskam, die overigens met de week agressiever begint te rijden.

De motor heelhouden was het devies, want volgende week wordt hij getuned en is het eindelijk afgelopen met de slechts 118 PK's op het achterwiel! Kom maar op met de volgende KNMV Cup!!!

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 7 juni 2003 - Assen (NL)

De weersvooruitzichten waren niet bijzonder goed, maar het zou uiteindelijk een prachtige dag worden. Hij begon alleen heel vervelend, want tijdens de inschrijving werd ik ingedeeld in de B-groep, ondanks mijn 17e plaats in Eemshaven en de rondetijden die ik de laatste weken wist te noteren. Op grond van mijn tijden en resultaten had ik inmiddels de aansluiting weten te vinden bij de middenmoot. Wetende dat ik het beste presteer als ik lichtelijk geïrriteerd ben, begon ik aan de 1e tijdtraining. Wat een drukte en wat reden er een boel trage rijders. Ik had flink de balen erin, ondanks mijn beste 1e tijdtraining op Assen ooit: 1:35.680. Ik besloot de 2e tijdtraining als 1e de baan op te komen. Dan zou ik precies 3 rondjes hebben, voordat ik weer tussen de rest zou rijden. Mijn tactiek kwam uit: precies in de 3e ronde reed ik mijn beste tijd en op dat moment een dik persoonlijk record. Ik reed 1,4 seconde van mijn beste tijd af om te komen tot 1:33.243 en die zou goed zijn voor een 24e startplek binnen de A-groep. Missie geslaagd.

De start van de race ging voor mij eindelijk weer eens een keer goed. Als 19e kwam ik de Nationale Bocht door en ik wist er binnen de 1e ronde nog 2 in te halen. In de 6e ronde kreeg ik door hongerklop en een ongelooflijke dorst een geweldige inzinking. Mijn rondetijden gingen van lage 1:33 naar dikke 1:34 en ik was niet meer in staat om door te knokken. Uiteindelijk kwam er op de streep nog een groepjes aansluiten, waarvan ik er door 1 werd geklopt en er nog 3 achter me wist te houden: 18e. Waardeloos gevoel om zo te finishen, maar de volgende 4 zaken zorgden ervoor dat ik toch met een heel erg goed gevoel naar huis ging:
1) dit was mijn 1e geslaagde, normaal verlopen KNMV Cup op Assen
2) ik was de best gefinishte B-groep rijder (van de 7)
3) ik ben definitief van de achterhoede naar de puntengrens doorgestoten
4) ik had mijn persoonlijk record vandaag verpulverd met exact 2 seconden tot 1:32.693!!!

 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2