Home
SuperCup 2006


PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 7 oktober 2006 - Assen (NL)

De hele vrijdagavond na de Sport Grid Time ben ik bezig geweest met Teus Oskam en Ronald van Vliet om uit te zoeken wat het probleem met de Yamaha is. Het is duidelijk dat de 3e cilinder niet meer mee doet. We checken de bougie, bobine, bekabeling, injectie, maar alles werkt. Het lijkt een niet werkende inlaatklep te zijn. De conclusie is echter dat ik de finale van de SuperCup 1000 in een andere hoedanigheid ga meemaken: als toeschouwer. Na de trainingen staat Ronald op een mooie 7e plaats, met Eddy Broker naast hem. Dat is heel spannend, want Rene Schokker staat 9e op 12 punten van mij, maar die doet niet mee. Eddy staat daarentegen 10e op 13 punten. Als Eddy 4e wordt, dan eindigen we beide op 58 punten, maar heeft hij het beste laatste resultaat en zak ik naar de 9e plaats.

Gerrie Nijboer stond weer eens op de pole, volgens mij voor de 8e keer dit seizoen, zonder overigens een race te winnen. Ik voel een spanning alsof ik naar een WK finale sta te kijken. Bulderend vliegen de heren op de Haarbocht af. Gelukkig, Eddy heeft een matige start. Bert Grevink haalt Gerrie in: dit gaat om de 2e plaats in de eindstand. Na de 1e doorkomst rijdt Bert ineens 3 sec. achter Gerrie. Die moet een fout gemaakt hebben. Eddy zit inmiddels op de 8e plaats, maar schuift een ronde later door naar de 7e plek. Dat wordt spannend! Geen gekke dingen doen voorin, jongens, want als er 2 afstuiteren door een mislukt actie, dan ligt Eddy 5e en dan wordt het erg benauwd. Halverwege de race wordt duidelijk dat iedereen een eenzame race gaat rijden. De hele top 10 rijdt in zijn eentje. Alleen kampioen Danny de Boer komt akelig dicht bij Bert, die achter een ongenaakbare Gerrie als 2e finisht. Ik ben hartstikke blij voor Gerrie dat hij eindelijk zijn welverdiende 1e overwinning pakt, die hem overigens ook nog eens op de 2e plaats in het eindklassement brengt voor Bert. Eddy blijft 7e en dat betekent dat hij stijgt naar de 9e plaats en dat ik hiermee mijn 8e plaats in het eindklassement behoud. Met bier en sigaren wordt dit gevierd en het is nog steeds onrustig in huize Haullussy!

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 22 juli 2006 - Assen (NL)

Dit weekend stond eigenlijk niet gepland op Assen. Traditioneel mis ik de KNMV Cup eind juli vanwege de Nijmeegse Vierdaagse. Door de extreme hitte werd deze na 1 dag al afgelast. Op zich balen natuurlijk, want ik had me er erg verheugd en ook op mijn medaille voor de 10e deelname. Maar zoals een wijs man ooit zei: elk nadeel heb zijn voordeel. Ik zou nu in staat zijn mijn positie in het algemeen klassement te verdedigen. De Sport Grid Time Sessie heb ik laten schieten. Toen ik zag hoe Rene Schokker en Ronald van Vliet in deze hitte (rond 30 graden) uit hun pak kwamen, besloot ik mijn sportieve activiteiten te beperken tot het aansteken van de BBQ en het openen van een fles rosé (voor de dames uiteraard). Overigens was de BBQ als vanouds rete-gezellig.

’s Ochtends was het weer nog redelijk koel, een graad of 22-23. De omstandigheden zouden in de loop van de dag alleen maar kunnen verslechteren, lees warmer worden. Nu moest het dus gebeuren. Ik ging als 1 van de eersten de baan op, maar het ging niet zoals ik wilde. Toch weer wat problemen met de achterschokdemper. Een teleurstellende 1:52.893 en een 13e plek. Wat het feest nog mooier maakte was dat Cor Dekker een tiende sneller had gereden en dus voor me stond. Dat moest anders. Gemotiveerd tot op het bot ging ik de 2e tijdtraining in en ging als 2e de baan op. Meteen vol op het gas. De 1e volledige doorkomst noteerde ik al 1:52.022 en direct daarna werd de training afgebroken wegens een valpartij. Als 1 van de weinigen had ik mijn tijd wel verbeterd en daardoor schoof ik door naar de 10e startplek, in ieder geval voor Ronald van Vliet en Cor Dekker. Arnout Visser had zijn tijd ook verbeterd, door direct mee te gaan en naar me toe te rijden. Hij stond als 6e op de grid.

Mijn start in de race gaat goed, maar voor de Haarbocht duikt Ronald voor me, achter Rene en Arnout. In Ossebroeken zet ik de motor tussen Ronald en Rene in, om zo snel mogelijk naar voren te komen. Arnout trekt er snel vandoor. Voor de GT rem ik Rene eruit, die daarmee zodanig gemotiveerd wordt dat hij me later terugpakt en een tandje bijschakelt. Ik kan niet mee. Halverwege de race word ik op de Veenslang ingehaald door Cor, tjonge wat loopt die R1 hard! Ik moet steeds heel laat remmen om erbij te blijven. Een ronde later pak ik Cor terug op de plek waar hij het meestal verwacht: Stekkenwal. Richting Hoogerheide komt hij me weer op snelheid voorbij. Met nog 3 ronden te gaan besluit ik om hem zeer kort te volgen en de druk erop te houden. Doel: of hij maakt een fout en ik ga er langs of ik probeer hem in de laatste ronde te pakken op een plek waar hij het niet verwacht. Met nog 2 ronden te gaan maakt Cor een fout in Ossebroeken en in ga binnendoor. Aan het einde van de Veenslang komt er een gele R1 snoeihard voorbij! In een flits herken ik Eddy Broker, mijn directe concurrent voor het klassement. Dat gaat hij nooit halen en inderdaad, hij moet rechtdoor. En nu snel het gas erop tot aan de finish (1:51.555)! Ik word uiteindelijk 9e, direct voor Eddy en daarachter Cor. Rene wordt 7e achter een ontketende Arnout die zelfs een lage 1:50-er rijdt. Ronald en Teus Oskam eindigen net buiten de punten.

Hiermee werd het toch een goed weekend, want in plaats van 6 of 7 punten te moeten inleveren t.o.v. Eddy Broker vanwege mijn geplande afwezigheid, liep ik er nu zelfs 1 punt uit. Met een voorsprong van 12 punten kan ik iets geruster de laatste 2 races ingaan.

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 17 en zondag 18 juni 2006 - Oschersleben (D)

Vandaag had ik een probleem: de 1e tijdtraining was al om 8:55 uur!!! Dat is voor mij echt veeeeeel te vroeg. Als een zombie ging ik rond en wist 1 redelijk rondje af te werken: 1:39.585. Dat bleek een op dat moment 12e trainingstijd te zijn. De rest van de dag was ik flink bezig geweest om me op te laden voor de 2e tijdtraining. Ik moest en zou knallen, want ik wilde duidelijk op de 2e startrij komen. De hele dag was het droog, m.u.v. een half uurtje. Precies dat half uur van onze kwalificatie training. Het begon een beetje te spetteren, maar niet echt te regenen. Toch nog even proberen, maar grip op de baan was nogal onvoorspelbaar. Ik parkeerde de motor voor de pitbox, bandenwarmers er omheen. Hopen dat het droog wordt. Met nog 8 minuten te gaan zag het er niet naar uit dat er verbetering kwam. Ik besloot toch maar een stuntje uit te halen: even de pitstraat op stelten zetten. Ik riep Hans Terschegget om de bandenwarmers er af te halen, startte de motor en sprong erop, mijn concullega’s in vertwijfeling achterlatend: “Hee, Haullussy, wat doe je nou? Ben je gek geworden?”etc. Ik reed de pitstraat uit, reed een rustig rondje, bleef achter op het circuit nog een halve minuut wachten, zodat het leek of ik gecrasht was en kwam toen doodleuk de pitstraat inrijden. Je had die gezichten moeten zien. Mijn humeur klaarde gelijk weer wat op.

Het was prachtig weer, maar weer veel te vroeg. De race zou om 9:15 uur plaatsvinden. De hele ochtend liep ik al rond met mezelf voor te houden dat het al 3 uur later was. Sloot koffie erin en naar de start. Het licht ging uit en vanaf de 12e plek schoot ik naar voren. Arnout Visser dook net voor me de 1e bocht in, maar in de volgende haakse bocht gooide ik hem er weer voor. Ik kon niet meer aanhaken bij de groep voor me en na een paar rondes kwam Arnout me op het rechte stuk weer voorbij. Ik had inmiddels last gekregen van een opgepompte arm van het remmen en moest hem laten gaan. De rest van de race reed ik in mijn eentje naar de finish, met uiteindelijk een 10e plaats. Daar was ik zeer tevreden mee. Het was qua racen mijn beste ochtendprestatie ooit.

In de pauze het remprobleem opgelost, zodat de kans op een opgepompte onderarm minder was. De middagrace vond plaats onder hete omstandigheden en weer was mijn start goed. Ik kwam achter Ronald van Vliet te zitten die de 1e 3 ronden iets wegliep, tot ong. 40 meter. Daarna kwam ik goed in mijn ritme en kwam ik iedere ronde een stukje dichterbij. Achter mij lag een gat van 3,5 sec. naar Arnout. Met nog 3 ronden te gaan plaatste ik de ultieme jump om in het achterwiel van Ronald te komen, met een nieuwe PR 1:36.450! Klaar voor de aanval. Ineens steekt Ronald zijn hand op. In 1e instantie denk ik dat hij pech heeft, maar zie dan de rode vlag. Race afgebroken wegens een valpartij van koploper Bert Grevink. Dat betekende een 8e plaats voor Arnout. Teus Oskam bleef in de 2e race net buiten de punten.

Toch het hele weekeinde mijn directe concurrenten voor het klassement voorgebleven. Terug op een 8e plaats met 11 punten voorsprong op Eddy Broker. De camper was ook uitstekend bevallen, dus het was uiteindelijk weer een topweekend.

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 9 september 2006 - Assen (NL)

Het beloofde een prachtige dag te worden, qua weer althans. Wellicht zou ik vandaag de "Vorentscheidung" kunnen forceren v.w.b. mijn 8e plaats in het kampioenschap. Gisteren was ik te relaxt, dat moest vandaag maar eens anders worden. Ik werd op mijn wenken bediend, want na de technische keuring zette ik de motor op de paddockstand en onmiddelijk brak rechts het steuntje daarvoor af. De motor viel om en terwijl ik hem wilde opvangen, verrekte ik mijn rechter dijbeenspier. Balen!!!! De onderdelen die ik na de Rizzla Racing Day had vervangen, konden wederom worden vervangen. Maar goed, we stonden meteen op scherp, maar het had prettiger gekund.

De 1e tijdtraining ging matig. Gelukkig reed niemand in de subtop echt hard en stond ik met een matige 1:53.251 nog op een 15e plek. Inmiddels had ik wederom problemen gekregen met mijn rechter onderarm: opgepompt. Het gevoel bekroop me dat dit zo'n beetje het einde van mijn seizoen moest betekenen. Op deze manier zou ik niet meer serieus mijn positie kunnen verdedigen. Gelukkig was de fysiotherapeut van het Kahuna RB Racing Team, Lidewij van der Linde, aanwezig. Voor de 2e tijdtraining nam ze mijn arm even flink onder handen en deze voelde meteen een stuk prettiger aan. Ik besloot 3 rondjes vol te gaan om een goede tijd neer te zetten en daarna te stoppen om mijn arm te sparen voor de wedstrijd. Uiteindelijk ging het zo goed dat ik 5 rondjes vol reed. Mooie opsteker, de arm werd niet slechter! Ik realiseerde een, gezien de omstandigheden redelijke 1:52.061 dat uiteindelijk goed was voor wel een lichtelijk teleurstellende 21e plaats op de grid: mijn slechtste startplek sinds 2 jaar! Iedereen staat voor me: Rene Schokker, Eddy Broker, Teus Oskam & Ronald van Vliet, Arnout Visser, iedereen! Maar om aan te geven hoe breed de subtop geworden is: plaats 9 t/m 21 staan binnen 1 seconde!

In de 4 uur wachten die volgde, wist ik mijn dip om te zetten in een strijdvaardig plan. Lidewij nam een uur voor de wedstrijd mijn arm nog eens onder handen en wederom voelt het goed aan. Blijkbaar kan met fysiotherapie mijn blessure worden verholpen en hoef ik niet onder het mes. Dat stemde me weer enigszins vrolijk. Er zat maar 1 ding op, doe als Noriyuki Haga: een bliksemstart en nooit meer remmen! Supergeconcentreerd arriveer ik op de 6e (!) startrij van de grid. Sterk gefocused op de rode lampen. De man met de rode vlag loopt weg, de rode lichten gaan aan, uit en PATS, ik schiet als een komeet van mijn plek, tussen Ronald van Vliet en Hendrik Bruinsma door. Iedereen begint bij bordje 200m. te remmen en in te sturen, maar ik schakel nog een keer door en stuur pas heel laat buitenom in. Ik heb 14 (!) plaatsen goedgemaakt en lig 7e!!!!! Teus Oskam heeft ook een geweldige start en rijdt op de 5e plek. Op de Veenslang word ik door een paar hele snelle mannen op vermogen ingehaald, zoals Jeroen Westendorp en Fausto Dhanis, die na een forse rugblessure een verbluffend goede rentree maakt. Als 11e kom ik de 1e ronde door. Ik weet Fausto in Stekkenwal te pakken, maar wordt zelf door een snelle Arnout Visser ingehaald. Ondertussen ben ik na wat gevechten aan het achterwiel van Teus beland. Ik bereid mijn aanval in Stekkenwal voor, maar Teus remt zo laat dat hij bij Ruskenhoek rechtdoor gaat. Verrast, maar eigenlijk balend win ik een plekje. In plaats van hem regulier te pakken rijdt hij mijn karretje een beetje in de poep. Ik had hem zo graag binnendoor gestoken. Ondertussen loop ik wat op Arnout in, maar met nog 2 ronden te gaan krijg ik toch weer problemen met mijn arm. Op mijn tandvlees haal ik uiteindelijk nog als 11e de finish. 5 heel belangrijke punten zijn mijn deel en wederom blijf ik mijn grote concurrent Eddy Broker voor, waardoor ik weer een punt op hem uitloop. Arnout wordt 8e, Teus valt net buiten de punten en Ronald rijdt als kersverse vader van een 2e dochter naar een verdienstelijke 14e plek.

Nooit had ik gedacht nog punten te kunnen pakken in deze belabberde toestand. Mijn 8e plaats is door dit resultaat zo goed als veiliggesteld (als er geen gekke dingen gebeuren), met dank aan Lidewij en Nitro Nori.

 
PDF Afdrukken E-mailadres

Cup: zaterdag 3 juni 2006 - Assen (NL)

Vrijdagavond rustig de boel uitgepakt en voor het laatst in de VW Transporter geslapen. Op de terugweg van Eemshaven heb ik in Assen een prachtige camper gekocht. Jaja, een echte motorhome dus! Het loopt echt helemaal uit de hand op het paddock! Het begint al een een beetje op het ONK te lijken. In ieder geval is de camper precies op tijd klaar voor de SuperCup in Oschersleben.

Zaterdag was het perfect raceweer: droog, niet teveel wind (voor Assense begrippen) en een graad of 18. Het was ook de 1e keer met de nieuwe achterschokdemper op Assen, dus er was nog wel wat afstelwerk aan de winkel. Hoewel het met mijn ribben beter ging dan vorige week, had ik nog flink last. De dosis pijnstillers was de helft in verhouding tot vorige week. De 1e tijdtraining was een rommelige van 2 x 3 ronden i.v.m. een rode vlag situatie. Het leek wel Holiday on Ice. De een na de ander vloog er af en niet de eersten de besten: Niels Feller, Fausto Dhanis, Stefan Scholten, Hans van Beek en nog een paar. Hierdoor kwam ik tot een matige 1:55.071, goed voor een 15e plek. Zelf ging ik er bijna 2 keer in Ramshoek en Ruskenhoek af, omdat ik grote moeite had om de bocht te halen. De achterschokdemper stond dus nog verre van ideaal.

De 2e tijdtraining ging weer iets beter. Halverwege kwam ik nog even binnen om de achterschokdemper nog wat af te stellen. Het gevoel werd al beter en de eindtijd was 1:53.185, slechts 0,5 sec. boven mijn PR. Ik was redelijk tevreden: wederom een 15e plaats en een schokdemper die bijna goed stond. Voor de race toch maar een gokje wagen en de veervoorspanning 1 tikje te verhogen.

Ik stond met pitboxmaatje Rene Schokker (13e) en Kahuna RB collega Arnout Visser (14e) op de 4e startij. Rene en m.n. Arnout waren als de bliksem weg. Voor de Haarbocht remde ik buitenom Rene heen en kwam ik 3 plaatsen achter Arnout te zitten op ong. de 10e plek. Met Rene in mijn wiel ging ik op jacht naar Arnout. Ik kwam in een duel met Rene terecht, dat met een paar inhaalacties over en weer een ronde duurde. Daarna gaf hij nog wat extra gas en moest ik hem laten lopen. Ondertussen had ik ook Arnout verschalkt, na 2 ronden vol met pittige duels. Door een PR van 1:51.976 te rijden wist ik een gaatje te slaan. Na 6 ronden van de 10 hadden deze duels hun tol geeist en ik begon behoorlijk last van mijn ribben te krijgen. 10 rondes vol racen is wat anders dan 2 sessies van 2 x 3 rondjes kwalificeren. Per bocht werd de pijn groter. Met nog 3 ronden te gaan keek ik achterom en zag dat ik nog een gaatje had naar Arnout en Hendrik Bruinsma. Slechts een halve ronde later was Arnout me echter alweer voorbij. Met een laatste krachtinspanning kon ik nog een ronde het duel aangaan (tot grote vreugde van het Kahuna RB Racing Team), maar daarna kwam ook Hendrik me voorbij. De pijn verbijtend kon ik in het achterwiel blijven. In de laatste ronde zette Hendrik hem er bij Arnout in de GT bocht tussen en ik zette hem er bij Hendrik tussen. De kracht, de scherpte en daarmee het vertrouwen ontbraken om door te zetten. Ik moest dus genoegen nemen met uiteindelijk de 11e plaats achter Arnout (9e) en Hendrik.

Ik viel zowat van de pijn van de motor en moest er bij de pitbox door Hans Terschegget, daniel van Slochteren en Methaniel Scholten vanaf worden getild. Volledig kapot kwam ik er achter dat ik 11e was en een PR had gereden. Ongelooflijk, hier had ik vooraf blind voor getekend! Hoewel ik door dit resultaat zakte naar de 9e plaats in het klassement. Maar ... er viel toch weer iets te vieren, nog een ander record! Deze 11e plaats zorgde er voor dat ik tot dusver dit seizoen exact evenveel punten heb gehaald als in al mijn voorgaande seizoenen samen. Reden om weer eens een flesje open te trekken!

 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2